مهدی کروبی دوباره به بیمارستان منتقل و در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است. این بازی لجوجانه و بچگانهی حصر بیش از حد طولانی و بسیار خطرناک گشته است. این حصر طولانی مدت که با نقض صریح اصول متعدد قانون اساسی و مواد مختلف قانون مدنی همراه است، جز لکهای ننگ نخواهد بود. از زمان رسیدگی جدی به این مساله مد...

ساعت ۱۰:۵۰ دقیقهی چهارشنبه هفدهم خرداد، پرحادثهترین برج شمسی تقویم ایران، میدان بهارستان و مرقد آیتالله خمینی همزمان شاهد فاجعهبارترین اقدام ممکن بودند: تروریسم. فاجعهای که تمام آحاد جامعه را در اندوه و حیرت فرو برد. واقعهای که بیهیچ شکی اعلام میکرد حالا بیش از هرچیز به اتحاد نیاز داریم. هن

در دیدار اخیر آقای خامنهای با جمعی از دانشجویان، ایشان در خلال بیاناتشان خطاب به دانشجویان حاضر و تمام کشور گفتند «آتش به اختیارید». هرچند به تصریح کانال رسمی اطلاعرسانی ایشان هدف اصلی این پیام «هستههای فکری، فرهنگی» بودهاند، نباید فراموش کنیم بعید نیست عدهای تندرو که در مصادره به مطلوب و تفسیر

بیستم تیر ماه هزار و سیصد و هفتاد و هشت، روز خونبار دیگری در تاریخ دانشگاه و جنبش دانشجویی ایران است اما کمتر بدان پرداختهاند. پس از وقایع دلخراش و آزارندهی کوی دانشگاه تهران و در پی محکومیت توقیف روزنامهی سلام و حمله به کوی دانشگاه تهران توسط فعالین دانشجویی سراسر کشور، انجمن اسلامی دانشگاه

بدون شک تا دو هفتهی دیگر و ارائه لیست وزیران پیشنهادی به مجلس، نمیتوان نظر قطعی داد اما اگر امور آنطور که اخبار غیررسمی و گفتههای برخی افراد مثل محمود صادقی میگویند به پیش رود، گمان نمیکنم امید چندانی به چهار سال آینده وجود داشته باشد. فیالمثل ابقای رحمانی فضلی در در وزارت کشور چه توجیهی میت

نگاهی به جملات خبرگزاریها و کانالهای محبوب و پر بازخورد بیاندازید. آنچه میبینید حاکی از آن است حالا و اکنون، همهچیز را میتوان به راحتی تقلیل داد و به اختصار بیان کرد و از همهی نکات ریز چشم پوشید. چشم پوشی از نکات ریز، کوتاه گویی، سریعنویسی، اختصار و چون اینها آفت روزگار مینیمال ماست. آفت

آرش صادقی ۶۱ روز، مرتضی مرادپور ۶۰ روز و علی شریعتی ۵۳ روز است که در اعتصاب غذا به سر میبرند. حال هر سهی آنها به شدت وخیم است و با مرگ دست و پنجه نرم میکنند. اعتصابشان نیز تنها و تنها برای احقاق حقوق قانونیشان است. آرش صادقی در اعتراض به حکم صادره برای همسرش، گلرخ ابراهیمی ایرایی دست به اعتصاب غ

سی نفر خائن به مملکت، سی نفر خوش رقص، دور هم جمع شدهاند و نامهای نوشتهاند برای پرزیدنتالکت آمریکا، ترامپ. در نامه از ترامپ خواستهاند که تحریمها را علیه ایران افزایش دهد؛ برجام را توافقی فاجعهبار خواندهاند و ابراز امیدواری کردهاند از اینکه ترامپ و کابینهاش آن را بازبینی کنند. جمهوری اس

حدود یک هفته تا فرارسیدن شانزدهم آذر باقی مانده بود. در خلال درگیریها و مشکلات فراوانی که برای برگزاری مراسم بزرگداشت روز دانشجو درگیرشان بودم، در یکی از گروهها چشمم به پیامی افتاد که حرف از یک بیانیهی فراگیر میزد. پیام طویلی نبود. دعوتی بود به کانالی تلگرامی و امضای بیانیه در صورت موافقت. ب

در روزهای اخیر که موج حمایت از زندانیان در اعتصاب غذا به صورت فراگیر به مطالبهی اصلی مردم در فضای مجازی تبدیل شده، انجمنهای دانشجویی نیز ساکت ننشستهاند و هر یک به نوبهی خود حمایتشان از این حرکت را اعلام کردهاند و بیان داشتهاند که قوه قضاییه مسئول جان و سلامت زندانیان است. در این میان من و

دانشگاه کجاست؟ چه وظیفهای دارد؟ بر چه پایههایی استوار است؟ این سه پرسش از اساسیترین پرسشهایی است که هر فرد پیش از ورود به دانشگاه و نیز پس از آن از نهاد دانشگاه میپرسد و متوقع دریافت پاسخی درخور است. در لغتنامهی دهخدا ذیل مدخل دانشگاه چنین آمده:«محل دانش؛ اصطلاحاً موسسهای که تعلیم در

یک ماه بعد از حکم تعلیق سه ماههی مجمع اسلامی دانشگاه سمنان به اتهام تبلیغ گروههای غیرقانونی، انجمن اسلامی آزاد اندیش دانشگاه علامه طباطبایی نیز با همان اتهام حکم تعلیقی دو ماهه دریافت کرده. بهانه و مصداق هیئت نظارت هر دو دانشگاه سمنان و علامه طباطبایی در این برخورد نیز، استفاده از تصویر میرحسین

ساختمان پلاسکو تهران، یکی از اولین نمادهای مدرنیته در تهران با تنها پنجاه سال سن دچار حریق شد و فرو ریخت. عمیقا برای تمام آسیب دیدگان، داغدیدگان و درگذشتگان این حادثهی غمبار، اندوهگین و متاسفم. آتشنشانهایی که با رشادت تمام سعی در اطفای حریق داشتند و حالا... امروز بعد از بیش از ده سال تکیه

در این شرایط پر شور، کوتاه مینویسم تنها از آن رو که یادمان نرود. از آن رو که به خاطر داشته باشیم مسیر ادامه دارد.۲۹ اردیبهشت گذشت و مردم ایران بار دیگر با حضور خود پای صندوقهای رای انتخاب شیخ حسن روحانی، پیامی واضح را به حاکمیت رساندند. امروز اما هنگامهی ترک صحنه نیست. حضور فعال در صحنه تنها در

بهاره آروین جامعهشناسی است که علیرغم وجود انتقادات فراوان به پیشینهی وی در لیست پیشنهادی شورای عالی سیاتگذاری اصلاحطلبان استان تهران برای شورای شهر قرار گرفت. مهمترین ایدهی آروین در مدیریت شهری، به اعتقاد خودش، طرحی است که آن را «شهرداری تمام شیشهای» مینامد و منظوری که از آن بیان میکند، شفا